เปลี่ยน ‘สัตว์’ เป็น ‘เครื่องจักร’ ด้วยการคุมสมอง
หัวใจหลักของ PJN-1 คือการก้าวข้ามการฝึกสัตว์แบบเดิมๆ สู่การควบคุมผ่านระบบประสาท โดยทีมวิจัยจะทำการฝัง “อิเล็กโทรด” (Electrode) หรือตัวรับส่งสัญญาณขนาดจิ๋วลงในสมองของนก เพื่อกระตุ้นให้มันเลี้ยวซ้ายหรือขวาตามคำสั่งจากระยะไกล
นอกจากชิปในสมองแล้ว นกแต่ละตัวจะสะพาย “กระเป๋าเป้จิ๋ว” ที่บรรจุทั้งระบบนำทาง GPS, แผงโซลาร์เซลล์สำหรับจ่ายไฟ และกล้องขนาดเล็กติดไว้ที่หน้าอกเพื่อส่งภาพกลับมายังศูนย์ควบคุมแบบเรียลไทม์
ทำไมต้องนกพิราบ? เมื่อ ‘ชีวภาพ’ เหนือกว่า ‘แบตเตอรี่’
Neiry ระบุว่า ไบโอโดรนมีข้อดีที่โดรนทั่วไปทำไม่ได้
-
อึดกว่า: นกสามารถบินได้ไกลถึง 480 กิโลเมตรต่อวัน โดยไม่ต้องลงจอดเพื่อชาร์จไฟหรือเปลี่ยนแบตเตอรี่
-
เนียนกว่า: บินผ่านภูมิประเทศซับซ้อน ลอดช่องแคบ และพรางตัวเข้ากับธรรมชาติได้แนบเนียน
-
ประหยัดกว่า: บริษัทอ้างว่าต้นทุนการสร้างใกล้เคียงกับโดรนทั่วไป แต่ได้ระยะทำการที่คุ้มค่ากว่ามหาศาล
เป้าหมายเพื่อพลเรือน หรือจริยธรรมที่ต้องตั้งคำถาม?
แม้ผู้ก่อตั้งจะยืนยันว่าโปรเจกต์นี้ออกแบบมาเพื่อใช้งานเชิงพลเรือน เช่น ตรวจสอบท่อก๊าซหรือภารกิจกู้ชีพ และมีแผนจะขยายผลไปใช้กับ “อีกา” หรือ “นกนางนวล” ในอนาคต แต่ปัจจุบันเทคโนโลยีนี้ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นและมีเพียงข้อมูลจากบริษัทเท่านั้น ยังไม่มีการสาธิตต่อสาธารณะหรือการรับรองจากหน่วยงานอิสระ
เหนือสิ่งอื่นใด PJN-1 กำลังถูกตั้งคำถามอย่างหนักในเรื่อง “จริยธรรม” ถึงความเหมาะสมในการนำสิ่งมีชีวิตมาดัดแปลงเป็นเครื่องจักรควบคุมระยะไกล ซึ่งกลายเป็นโจทย์ใหญ่ที่สังคมโลกกำลังจับตามอง
tags : united24media
